Category Archives: By Saints / Poets

Bhagavad Gita sings: ये यथा मां प्रपद्यन्ते तांस्तथैव भजाम्यहम् । मम वर्त्मानुवर्तन्ते मनुष्याः पार्थ सर्वशः ॥४-११॥ ye yathā mām prapadyante tāns tathai’va bhajāmy aham, mama vartmā’nuvartante manuṣyāḥ pārtha sarvasaḥ (11) “O Parth, as men worship me, even so do I … Continue reading →

Bhagavad Gita sings: वासांसि जीर्णानि यथा विहाय नवानि गृह्णाति नरोऽपराणि । तथा शरीराणि विहाय जीर्णा न्यन्यानि संयाति नवानि देही ॥२- २२॥ vāsānsi jīrṇāni yathā vihāya navāni gṛhṇāti naro’parāṇi, tathā śarīrāṇi vihāya jīrṇāny anyāni sanyāti navāni dehī (22) “Like a man … Continue reading →

God dwells inextricably in the heart of the man who rests in his own Self and reacts evenly to the dualities of nature such as heat and cold, pain and pleasure, and honour and humiliation. Perfect repose flows through one who … Continue reading →

 Bhagwad Geeta sings: * तद्बुद्धयस्तदात्मानस्तन्निष्ठास्तत्परायणाः । गच्छन्त्यपुनरावृत्तिं ज्ञाननिर्धूतकल्मषाः ॥ * tadbuddhayas tadātmānas tanniṣṭhās tatparāyaṇāh, gacchanty apunarāvṛttim jñānanirdhūtakalmaṣāḥ  * “Those men attain salvation-after which there is no next birth-whose mind and intellect are free from delusion, who dwell with a single … Continue reading →

 Bhagwad Geeta sings: * * स्पर्शान्कृत्वा बहिर्बाह्यांश्चक्षुश्चैवान्तरे भ्रुवोः । प्राणापानौ समौ कृत्वा नासाभ्यन्तरचारिणौ ॥ * यतेन्द्रियमनोबुद्धिर्मुनिर्मोक्षपरायणः । विगतेच्छाभयक्रोधो यः सदा मुक्त एव सः ॥ * sparśān kṛtvā bahir bāhyāmś cakṣuś cai’vā’ntare bhruvoḥ, prāṇāpānau samau kṛtvā nāsābhyantaracārinau * yatendriyamanobuddhir munir mokṣaparāyaṇaḥ, … Continue reading →

Bhagwad Geeta sings: ईश्वरः सर्वभूतानां हृद्देशेऽर्जुन तिष्ठति । भ्रामयन्सर्वभूतानि यन्त्रारूढानि मायया ॥ तमेव शरणं गच्छ सर्वभावेन भारत । तत्प्रसादात्परां शान्तिं स्थानं प्राप्स्यसि शाश्वतम् ॥ īśvaraḥ sarvabhūtānām hṛddeśe’rjuna tiṣṭhati, bhrāmayan sarvabhūtāni yantrārūchāni māyayā tam eva śaraṇam gaccha sarvabhāvena bhārata, tatprasādāt parām … Continue reading →